روز نامه ها ستاره های من اند

جاده های شیری کهکشان نان و صدایند روزنامه ها

روزنامه ها ستاره های من اند

امشب

شب چندمین است

که آسمان اتاقم از ستاره تهی است

امشب

شب چندمین است

که صندلی ام را در تالار جهان

رو در روی ستاره ها ننهاده ام

به تاریکب پشت داده ام

و پرده های هفاگانه آسمان

در غبار حرف های قدیمی می لرزند

سیگار می کشم

و غرقه ی تاریکی

چشم انتظار ستاره یی، روز نامه ای

دود می شوم.

 

"شمس لنگرودی"