بدون سانسور

اتوبوس پیر نوشته "ریچارد براتیگان" و ترجمه "علیرضا طاهری عراقی" از اون کتابهایی که آدم دلش نمی خواد تموم بشه . دلش می خواد هی مزه مزش کنه و هر داستان رو 3 , 4 بار بخونه و از جملاتش توی زندگی روزمرش استفاده کنه.

من شخصا برای اینکه خودم رو توی خوندن" اتوبوس پیر " کنترل کنم, هر شب می زنم پشت دستم , شصت پام رو می کنم تو چشمم , بین انگشت شصت و اشارم رو گاز می گیرم , کتاب رو زیر تخت قایم میکنم. تاره هزار تا کتاب آلترناتیو دیگه می ذارم کنار دستم وهی به خودم میگم ببین کامو و امانوئل اشمیت و فالاچی و بهنود و چخوف و... همگی تو صفن که تو کتاباشون رو بخونی و با این ترفند آخر مجاب می شم که اتوبوس پیر رو ببندم و لذت خوندنش رو کش دار تر کنم.

اصلا شاید 3,4 تا داستان آخر رو نخونم وبذارمشون واسه وقت مبادا!