این روزها خواه ناخواه ؛ فضا, فضای اندوه و غم است .

محرم و غزه دست به دست هم داده اند تا شهری هزار سال دورتر از محرم و هزاران فرسنگ دورتر از غزه یکپارچه سیاه پوش شود.

اینبار قصه اسرائیل و غزه مرا می ترساند . اینبار محرم , مرا سوگوار می کند. احساس نا امنی گلویم را می فشارد و اندوه روحم را به بند می کشد. کاش چند روزی این اندوه و نا امنی متوقف می شد . کاش آدم ها می توانستند طعم صلح و شادی را زیر زبانشان مزه مزه کنند . شاید دیگر جنگی پیش نمی آمد , خونی بر زمین نمی ریخت , کودکی کشته نمی شد و قهرمانان بی مایه پروارتر نمی شدند. 

من کاری به کار حماس و اسرائیل ندارم . اما این روزهایم پر شده از غزه و حماس و کشتار و سوگواری. راستش من فقط چند دقیقه آرامش می خواهم .